CALKOWITA NIEWYDOLNOSC SZPIKU

CAŁKOWITA NIEWYDOLNOŚĆ SZPIKU Całkowita niewydolność szpiku panmyelopathia, panmyelophthisis jest stanem, w którym czynność szpiku jest niedostateczna i w końcu zupełnie ustaje. Całkowita niewydolność szpiku dotyczy wszystkich, jego układów, to jest erytroblastycznego, leukoblastycznego i tromhoblastycenego. Elementy morfotyczne krwi nie wytwarzają się wtedy, a jeżeli wytwarzają się w nieznacznym stopniu, to nie dojrzewają. Badanie szpiku otrzymanego przez nakłucie mostka wykazuje w przypadkach całkowitej jego niewydolności cechy zaniku, czyli aplazji. Liczba normocytów, jak również liczba granulocytów, zwłaszcza zaś megakariocytów się zmniejsza. W miarę postępu sprawy chorobowej w szpiku stwierdza się prawie same tylko nieliczne mieloblasty i proerytroblasty, co jest wyrazem upośledzenia czynności rozrodczej wszystkich macierzystych elementów krwiotwórczych szpiku. W całkowitej niewydolności szpiku można widzieć również inny obraz w mielogramie. Może, bowiem wystąpić wzmożony rozrost komórkowy i duże zwiększenie się liczby erytroblastów, mieloblastów i promielocytów, co jest wyrazem upośledzonego dojrzewania elementów komórkowych krwi. Z tych dwóch obrazów szpiku wynika, że w przypadku pierwszym mamy do czynienia z rzeczywistym zanikiem i niewytwarzaniem się krwinek, w drugim z zahamowaniem ich dojrzewania, w związku, z czym elementy komórkowe nie przechodzą do krwi i rozwija się obraz niedokrwistości i agranulocytozy. [hasła pokrewne: taping warszawa, terapia alkoholowa wrocław, schizofrenia opis przypadku ]

Powiązane tematy z artykułem: schizofrenia opis przypadku taping warszawa terapia alkoholowa wrocław