dwa dodatkowe aglutynogeny M i N

W Polsce, według Hirszjelda, najczęściej spotyka się grupę A 37,8%, następnie grupę O 32,5%. Trzecie miejsce co do częstości występowania zajmuje grupa B 20,8%, naj rzadziej zaś stwierdza się grupa AB 8,8% . Dalsze badania jednak wykazały, że osobnicze cechy krwi ludzkiej nie mieszczą się całkowicie w wymienionych 4 grupach. Okazało się, że aglutynogen A nie Jest jednorodny, lecz że istnieją jego dwie postacie, a mianowicie podgrupy A, i B. W roku 1927 Landsteiner i Lewne wykryli dwa dodatkowe aglutynogeny M i N, które mogą występować wspólnie albo pojedynczo w krwinkach każdej grupy bez jakiegoś związku z aglutynogenami A i B. W rok później wymienieni autorzy wykryli aglutynogen P, ostatnio zaś badania Hirszlelda i jego uczniów wykazały obecność dalszych podgrup aglutynogenu A, a mianowicie A3, A. A5, Hirszjeld uważa, że cechy grupowe na przestrzeni tysiącleci mogą ulegać mutacji. Należy zaznaczyć, że cechy A i E są w procesie dziedziczenia dominujące, cecha recesywna. Grupy A3, A4, AG stanowią różne przejściowe stopnie rozwoju filogenetycznego, zawierające coraz mniej czynnika ustępującego 0, a coraz więcej czynnika dominującego A. Ważnym odkryciem dokonanym przez Landsteinera i Wienera było wykazanie w krwinkach czerwonych aglutynogenu Rh. Spośród dodatkowych aglutynogenów ma on największe znaczenie. Badania wykazały, że krwinki 85 % ludzi zawierają ten aglutynogen, pozostałych zaś 15 % – aglutynogenu tego są pozbawione. [patrz też: stomatolog piaseczno, leczenie kanałowe pod mikroskopem, stomatolog płock ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie kanałowe pod mikroskopem stomatolog piaseczno stomatolog płock