Klonowa immunoglobulina przeciwko lizoli-pidom w genomie szpiczaka

Selekcja kierowana przez antygen jest zaangażowana w patogenezę monoklonalnych gammopatii. Pacjenci z chorobą Gauchera mają zwiększone ryzyko wystąpienia gammopatii monoklonalnych. Tutaj pokazujemy, że klonalna immunoglobulina u pacjentów z chorobą Gauchera i modelami mysimi gammopatii związanej z chorobą Gauchera jest reaktywna wobec lizo-glukozyloceramidu (LGL1), który jest znacząco podwyższony u tych pacjentów i myszy. Klonalna immunoglobulina w 33% sporadycznych ludzkich gammopatii monoklonalnych jest również specyficzna dla lizoli lipidów LGL1 i lizofosfatydylocholiny (LPC). Redukcja substratu łagodzi gammapatię związaną z chorobą Gauchera u myszy. Zatem długotrwała aktywacja immunologiczna przez lizoli- pidy może leżeć u podstaw zarówno gammopatii związanych z chorobą Gauchera, jak i niektórych sporadycznych gammopatii monoklonalnych.
Wprowadzenie
Szpiczak mnogi i gammapatia monoklonalna o nieokreślonym znaczeniu (MGUS) charakteryzują się klonalną ekspansją transformowanych komórek plazmatycznych.1 Analizy genów immunoglobulin w komórkach nowotworowych dostarczyły dowodów na selekcję opartą na antygenach, z ograniczonym zastosowaniem regionu zmiennego łańcucha ciężkiego i wysoce hipermutowaną geny łańcucha ciężkiego i lekkiego immunoglobuliny.2-6 Jednak antygeny leżące u podstaw początków większości MGUS i klonów szpiczaka pozostają nieznane. Hiperfosforylowana modyfikacja białka podobnego do ustryny (EPB72) (STOML2, która jest identyczna z paratarg-7) z powodu inaktywacji fosfatazy białkowej 2A została zidentyfikowana jako cel niektórych paraprotein i dziedziczonego czynnika ryzyka dla rozwoju gammopatii.7 Niedawne badania wykazały, że sumoilowane białko szoku cieplnego 90 jest kolejnym odziedziczonym czynnikiem ryzyka wystąpienia dyskrazji w komórkach plazmatycznych. Jednakże pozostaje potrzeba zidentyfikowania antygenowych genów MGUS i szpiczaka, które mogą być podatne na profilowaną profilaktykę.
Lipidy (takie jak pristane) były zaangażowane w najwcześniejsze modele mysiej plazmocytomy, 11 i zaburzenia lipidowe, takie jak choroba Gauchera i otyłość, są związane ze zwiększonym ryzykiem szpiczaka.12,13 Ryzyko szpiczaka jest znacznie wyższe u pacjentów z chorobą Gauchera , u których szpiczak wyłania się obecnie jako główna przyczyna śmierci związanej z rakiem, niż w ogólnej populacji.13 Niedobór glukocerebrozydazy w chorobie Gauchera prowadzi do wzrostu poziomu LGL1.14. Ostatnio zidentyfikowaliśmy podgrupę LGL1 człowieka i mysiej. specyficzne limfatyczne komórki T CD1d-ograniczonego typu 2, które konstytutywnie eksprymowały markery komórek pomocniczych pęcherzyka i pomagały w różnicowaniu komórek plazmatycznych reagujących z lipidami.15 We wcześniejszym badaniu, stwierdziliśmy podwyższenie limfocytów T typu naturalnego zabójcy typu przeciwko inny bioaktywny lizolipid, LPC, w szpiczaku. Badania te doprowadziły nas do przetestowania, czy klonalna immunoglobulina w szpiczaku związanym z chorobą Gauchera i szpiczaku przeciw LGL1 i LPC.
Metody
Pacjenci i myszy
Próbki krwi obwodowej lub szpiku kostnego pobierano od pacjentów z MGUS lub szpiczakiem i chorobą Gauchera oraz od zdrowych dawców krwi. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników. Badanie zostało zatwierdzone przez instytutowy zespół kontrolny Uniwersytetu Yale.
Generacja myszy z niedoborem glukocerebrozydazy (GBA1 – / -) została opisana wcześniej.17 Wszystkie myszy były hodowane i utrzymywane zgodnie z wytycznymi instytucjonalnego komitetu opieki nad zwierzętami na Uniwersytecie Yale.
Lipidy
LGL1 (o czystości oznaczonej jako> 98% metodą chromatografii cienkowarstwowej) zakupiono od firmy Matreya i przechowywano w stanie zamrożonym (w temperaturze -20 ° C) w stężeniu 500 .g na mililitr 50% dimetylosulfotlenku w wodzie destylowanej jako surowcu do przechowywania. 15 LPC zakupiono z lipidów polarnych Avanti, rozpuszczono w chloroformie w stężeniu 10 mg na mililitr i przechowywano w temperaturze -20 ° C jako roztwór magazynowy.16 Diacyloglicerol (DAG, w stężeniu mg na mililitr chloroformu), kardiolipina (przy stężeniu 25 mg na mililitr chloroformu) i lipid A (w stężeniu mg na mililitr dimetylosulfotlenku) zakupiono od Avanti Polar Lipids i przechowywano w -20 ° C jako środek magazynowy.
Immunoblotting specyficzny dla antygenu
Membrany z fluorku poliwinylidenu, które były nasycone LGL1 i LPC (BioRad), zostały przygotowane zgodnie z wcześniejszym opisem.18 W skrócie, filtry inkubowano w 100 .g na mililitr LGL1 i LPC w 0,5 M wodorowęglanie sodu, przepłukano w soli fizjologicznej zbuforowanej fosforanem (PBS) i 0,05% Tween 20 detergentu i zablokowany 1% albuminą z surowicy bydlęcej (BSA)
[patrz też: stomatolog zielona góra, pokrowce antyroztoczowe, dentysta bielsko biała ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bielsko biała pokrowce antyroztoczowe stomatolog zielona góra