Rózne objawy schorzenia

Wątroba, według tej teorii, odgrywałaby przez swoją czynność hormonalną zasadniczą rolę, śledziona zaś jej szpik rolę drugorzędną, lecz również istotną. Nie wdając się w szczegóły tych teorii istnieje, bowiem wiele danych zarówno uzasadniających, jak i obalających je musimy dzisiaj powiedzieć, że żadna z nich nie tłumaczy istotnego mechanizmu patogenetycznego choroby Werlhofa. Różne objawy schorzenia można tłumaczyć w oparciu o taką lub inną z przytoczonych teorii. Biorąc pod uwagę stan układu nerwowego i hormonalnego odgrywających dużą rolę w regulacji czynności krwiotwórczej Tempka najsłuszniej ujmuje patogenezę choroby Werlhofa, jego zaś pogląd przytoczę dosłownie: Choroba Werlhofa jest schorzeniem ustrojowym, niekiedy dziedzicznym, mającym za podłoże zaburzenia w czynności wegetatywno-dokrewnej, zwłaszcza w zakresie jajników, następowym upośledzeniem sprawności naczyń włosowatych oraz z następową trombocytopenią wywołaną niedomogą płytkotwórczą megakariocytów lub wzmożoną chorobowo czynnością trombocytolityczną śledziony, już to obu tymi czynnikami równocześnie. Skaza krwotoczna jest następstwem tak przede wszystkim upośledzenia sprawności naczyń włosowatych, jak i zmniejszenia się liczby płytek krwi obwodowej. Continue reading “Rózne objawy schorzenia”

Szpik w chorobie Werlhofa

Szpik w chorobie Werlhofa wykazuje w układzie erytroblastycznym i leukoblastycznym objawy właściwe niedokrwistości pokrwotocznej, w układzie natomiast tromboblastycznym występują daleko idące zmiany, stwierdza się, bowiem w tym układzie zwiększenie się liczby megakariocytów, które wykazują brak dojrzewania. Prócz tego stwierdza się liczne młodsze postacie megakariocytów, jak pronegakariocyty i megakarioblasty. Ten obraz szpiku świadczy o tym, że dojrzewanie megakariocytów jest wybitnie zahamowane i w związku z tym nie wytwarzają się płytki zdolne do przechodzenia do krwi. Choroba Werlhofa w postaci ostrej, jeśli nie zastosowano w czas splenektomii, zawsze prowadzi do śmierci, w postaci zaś przewlekłej jest nieuleczalna i stwarza groźbę wylewu krwawego do mózgu. Patogeneza choroby Werlhofa nie jest ściśle ustalona, w mechanizmie, bowiem powstawania skazy krwotocznej musimy wziąć pod uwagę dwa czynniki, a mianowicie niedokrzepliwość krwi i zmiany naczyń krwionośnych. Continue reading “Szpik w chorobie Werlhofa”

Teoria szpikowa

Przyczyną odosobnionego schorzenia układu megakariocytów jest, według tej teorii, zahamowanie czynności dojrzewania megakariocytów przez wadliwie pracującą śledzionę. Powstająca wskutek tego trombopenia wywołuje niedokrzepliwość krwi i upośledzenie kurczliwości skrzepu. Prócz tego teoria ta przyjmuje istnienie zmniejszonej oporności naczyń włosowatych, które wykazują skłonność do pękania. Teoria śIedzionowa dopatruje się pierwotnego wpływu śledziony na powstawanie trombopenii. Według tej teorii śledziona nadmiernie niszczy płytki krwi, wskutek czego powstaje małopłytkowość. Continue reading “Teoria szpikowa”

Nagly poczatek choroby

Nagły początek choroby spotykamy w pewnych chorobach zakaźnych, jak np. dur plamisty, zimnica, gryp:, płatowe zapalenie płuc, an na, dalej W wylewach krwawych do mózgu, w zawałach mięśnia sercowego, nagłych urazach, kamicy nerkowej i żółciowej i w wielu, wielu innych. Łagodny początek choroby, czyli stopniowe narastanie objawów właściwych danej chorobie cechuje takie choroby, jak np. gruźlica, kiła, niedokrwistość złośliwa, białaczka, cukrzyca i wiele innych, a także niektóre choroby zakaźne ostre, dur brzuszny, trąd i inne, przy czym człowiek może długi czas nie wiedzieć, że zapadł na określoną chorobę. Przebieg choroby niezależnie od charakteru jego początku bywa także różny i może-być przez cały okres choroby gwałtowny, z wysoką ciepłotą ciała dotyczy to ostrych chorób zakaźnych, jak np. Continue reading “Nagly poczatek choroby”

Dwa ciala spotykane w czerwonych krwinkach nosza nazwe aglutynogenów A i B

Dwa ciała spotykane w czerwonych krwinkach noszą nazwę aglutynogenów A i B i one właściwie decydują o przynależności krwi do danej grupy. W surowicy krwi stwierdzono zaś dwa odpowiadające przeciwciała izoprzeciwciała, zwane antyalianty – B, oznaczone greckimi literami ai. W krwinkach czerwonych mogą się znajdować albo jeden aglutynogen, to jest A lub B grupa A lub B, albo oba aglutynogeny, to jest A i B grupa AB, albo też krwinki mogą nie zawierać żadnych aglutynogenów grupa O. W osoczu krwi może być jedna aglutynina, to jest w grupie A aglutynina , w grupie zaś B aglutynina a albo obie aglutyniny, to jest jak w przypadku grupy 0, albo też może ich nie być wcale, jak to widzimy w grupie AB. Sklejanie się krwinek następuje wtedy, kiedy aglutynogen zwiąże się z odpowiednią aglutyniną skierowaną przeciwko temu aglutynogenowi, np. Continue reading “Dwa ciala spotykane w czerwonych krwinkach nosza nazwe aglutynogenów A i B”

Przyczyna calkowitej niewydolnosci szpiku sa zatrucia jadami chemicznymi i bakteryjnymi

Przyczyną całkowitej niewydolności szpiku są zatrucia jadami chemicznymi i bakteryjnymi, awitaminoza pirydoksynowa, promienie rentgenowskie, promienie radu, promienie gamma oraz neutrony wyzwalane w olbrzymich ilościach z rozpadu jąder atomowych uranu lub plutonu. Prócz tych czynników zewnątrzpochodnych istnieją czynniki wewnątrzpochodne, jak np. hormonalne, nadmierna czynność śledziony, nowotwory szpiku oraz bliżej nieznane i niedające się ustalić czynniki, które dają tzw. pierwotną całkowitą niewydolność szpiku. Klinika rozróżnia ostrą całkowitą niewydolność szpiku anaemia aplastica acuta. Continue reading “Przyczyna calkowitej niewydolnosci szpiku sa zatrucia jadami chemicznymi i bakteryjnymi”

SKAZY KRWOTOCZNE NACZYNIOWE

SKAZY KRWOTOCZNE NACZYNIOWE W różnych ogólnych schorzeniach układu siateczkowo-śródbłonkowego, powstających zwłaszcza w zakażeniach, może wystąpić większe lub mniejsze uszkodzenie naczyń włosowatych i zwiększenie ich przepuszczalności. Powstaje wtedy skaza krwotoczna pochodzenia naczyniowego. Naczynia krwionośne łatwo ulegają wtedy pękaniu i powstają wylewy krwawe do tkanek lub na zewnątrz, zwłaszcza z błon śluzowych. Te skazy wywołane zmianami naczyń nie mają nic wspólnego ze schorzeniami układu krwiotwórczego, zwłaszcza megakariocytów. Liczba płytek krwi nie ulega zwykle zmianom, krzepliwość zaś krwi może być zupełnie prawidłowa. Continue reading “SKAZY KRWOTOCZNE NACZYNIOWE”

SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE

SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE Skazy lawotoczne objawowe są tylko objawem zasadniczych spraw patolegicznych, w których czynnik chorobotwórczy, przeważnie znany, uszkadza szpik łącznie z układem megakariocytów. Powstająca wtedy małopłytkowość jest tylko jednym z objawów w całokształcie choroby. W tych skazach liczba płytek krwi może być nawet prawidłowa, lecz czynność ich jest upośledzona przez zasadniczy czynnik etiologiczny. Łatwe pękanie naczyń jest spowodowane zasadniczą sprawą patologiczną, która bezpośrednio uszkadza naczynia włosowate lub działa na nie poprzez układ nerwowy. Patogeneza tych skaz łączy się ściśle z patogenezą zasadniczego cierpienia. Continue reading “SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE”

Skala krwotoków w skazie krwotocznej

Skala krwotoków w skazie krwotocznej pochodzenia naczyniowego może być bardzo rozległa, mianowicie od drobnych petoci petechiae do dużych plam. Niekiedy plamy krwotoczne mogą układać się symetrycznie, co widzimy w chorobie Schiinleina – Henocha, w której mogą występować również krwawienia jelitowe. Występowanie symetrycznych plam w tej chorobie świadczy o udziale czynnika nerwowego w powstawaniu tego cierpienia, którego etiologia nie jest znana. Zmian we krwi w tej chorobie nie stwierdza się. Patogeneza skaz krwotocznych naczyniowych łączy się ściśle z patogenezą zasadniczego cierpienia. Continue reading “Skala krwotoków w skazie krwotocznej”

Czynniki M, N, P maja niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi

Do chorób powstałych wskutek niezgodności serologicznej krwi matki i płodu należą erytroblastozy w postaci obrzęku płodu, czyli choroby Schriddego anasarca oetoplacentaris, rodzinnej ciężkiej żółtaczki noworodków, czyli choroby Pfannenstiela icterus amiliaris graws i ciężkiej pierwotnej niedokrwistości noworodków anaemia graws neonatorum primaria . W chorobach tych, zresztą rzadkich, występują duże zaburzenia w układzie krwiotwórczym. Niezgodność serologiczna krwi matki i płodu pod względem czynnika Rh doprowadza często do poronień, zwłaszcza w ciążach następnych. Czynniki M, N, P mają niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi, a przynajmniej wykonywanego po raz pierwszy. Określenie grupy krwi wykonujemy za pomocą surowic wzorcowych wytwarzanych przez Państwowy Zakład Higieny. Continue reading “Czynniki M, N, P maja niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi”