Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 7

Myszy uczulono na ovalbuminę (OVA) dootrzewnowo w dniach 0 i 14 i poddano prowokacji za pomocą owalbumin donosowo w dniach 28 i 38. Oporność dróg oddechowych (pokazana jako centymetry wody na mililitr na sekundę i stymulowana w odpowiedzi na rosnące dawki acetylocholiny podawane dożylnie) i komórkę z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL) mierzono w dniu 39 (4 do 6 myszy na grupę). Całkowita ilość ekstraktu pyłu Amish i Hutterite w trakcie eksperymentu reprezentowała całkowity ładunek pyłu zawieszonego w elektrostatycznych odpylaczach umieszczonych w domach Amish lub Hutterite na miesiąc. Różnice statystyczne w pomiarach eksperymentalnych oceniano za pomocą testu t-Studenta. Amishowe wyciągi z kurzu domowego (7,5 mg ekwiwalentu pyłu w 50 .l) zakrapiano donosowo co 2 do 3 dni, łącznie 14 razy na początku 5 dni przed dniem 0, do 7-tygodniowych myszy typu dzikiego (Panel B), myszy z niedoborem MyD88 (Panel C) i myszy z niedoborem MyD88 i Trif (Panel D) (wszystkie szczepy C57BL6). Myszy te uczulano dootrzewnowo 20 .g albuminy jaja kurzego w dniu 0 i 14 i prowokowano donosowo 75 .g owsianbuminy w dniach 26, 27 i 28. Oporność dróg oddechowych (pokazana jako wzrost od linii podstawowej w odpowiedzi na rosnące dawki metacholiny w nebulizacji ) i komórkowość z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego mierzono w dniu 30 (12 myszy na grupę dla myszy typu dzikiego i 6 myszy na grupę dla osób z niedoborem MyD88 lub MyD88 i Trif). Continue reading “Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 7”

Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 6

Solidna linia pozioma wskazuje 1% fałszywego wskaźnika wykrywania. Czarne punkty reprezentują geny z komórek Amish i Huterite, dla których nie było znaczącej różnicy w ekspresji genów. Różnice w ekspresji genów utrzymują się po wykluczeniu danych dla dzieci z astmą lub uczuleniem alergicznym (ryc. S6 i S7 w dodatkowym dodatku). Zmiany w ekspresji genów między dwiema grupami po korekcie różnic w proporcjach komórek pokazano na rysunku S4 w dodatkowym dodatku. W panelu B pokazano sieć genów o różnej ekspresji w nieleczonych leukocytach krwi obwodowej. Geny pokazane na niebiesko mają zwiększoną ekspresję u dzieci Amiszów, a gen pokazany na czerwono ma zwiększoną ekspresję u dzieci huterytów. Continue reading “Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 6”

Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 6

Solidna linia pozioma wskazuje 1% fałszywego wskaźnika wykrywania. Czarne punkty reprezentują geny z komórek Amish i Huterite, dla których nie było znaczącej różnicy w ekspresji genów. Różnice w ekspresji genów utrzymują się po wykluczeniu danych dla dzieci z astmą lub uczuleniem alergicznym (ryc. S6 i S7 w dodatkowym dodatku). Zmiany w ekspresji genów między dwiema grupami po korekcie różnic w proporcjach komórek pokazano na rysunku S4 w dodatkowym dodatku. W panelu B pokazano sieć genów o różnej ekspresji w nieleczonych leukocytach krwi obwodowej. Geny pokazane na niebiesko mają zwiększoną ekspresję u dzieci Amiszów, a gen pokazany na czerwono ma zwiększoną ekspresję u dzieci huterytów. Continue reading “Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 6”

Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 5

Wszystkie wartości P zostały obliczone przy użyciu niesparowanego testu t Studenta. Proporcje i fenotypy komórek po wykluczeniu dzieci z astmą lub uczuleniem alergicznym przedstawiono w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. Leukocyty krwi obwodowej od dzieci Amiszów miały zwiększoną proporcję neutrofili, zmniejszoną liczbę eozynofilów i podobne proporcje monocytów w porównaniu z próbkami z dzieci hutyckich (Figura 2A). Neutrofile z dzieci Amiszów wykazywały niższe poziomy receptora chemokiny CXCR4 i cząsteczek adhezyjnych CD11b i CD11c niż neutrofile z dzieci hutyckich, co sugeruje, że te komórki mogły niedawno wyemigrować ze szpiku kostnego (Figura 2B). Chociaż proporcje monocytów były podobne u dzieci Amiszów i Huterytów, monocyty z dzieci Amiszów, w przeciwieństwie do dzieci z plemion hutyckich, wykazywały fenotyp supresyjny charakteryzujący się niższymi poziomami ludzkiego antygenu leukocytu DR (HLA-DR) i wyższymi poziomami immunoglobuliny hamującej cząsteczki – podobnie jak transkrypt 3 (ILT3) 16,17 (figura 2C). W przeciwieństwie do wcześniejszych badań, 18,19 nie zaobserwowano żadnych znaczących różnic w procentach komórek regulatorowych T (zdefiniowanych jako CD3 +, CD4 +, FoxP3 + i CD127-) u dzieci Amiszów i Huterytów (0,056 . 0,054% vs. Continue reading “Wrodzone Odporności i Ryzyko Astmy u Aryszów i Hutników ad 5”