PRACA SERCA

PRACA SERCA Sprawdzianem określenia normalnego lub patologicznego stanu serca jest ustalenie wielkości i sprawności jego pracy. Serce jest narządem stale pracującym i wykonuje pewną pracę, polegającą na wyrzuceniu każdorazowej porcji krwi do tętnic. Praca ta dzieli się na pokonanie ciśnienia w tętnicy głównej i płucnej oraz na nadanie szybkości przepływu krwi przez naczynia. Praca serca jest iloczynem ilości krwi wyrzuconej z komór w okresie jednego skurczu oraz ciśnienia panującego w tętnicy głównej i płucnej, do którego dodajemy pracę potrzebną do nadania szybkości przepływu krwi. Jeżeli więc ciśnienie krwi w tętnicy głównej wynosi około 150 mm słupa Hg, czyli 2,04, metra słupa wody, komora zaś lewa za jednym skurczem wyrzuca około 70 g krwi, czyli 0,07 kg, to wyrzuca komory lewej przy jednym skurczu wynosi 0,1428 kgm. Continue reading “PRACA SERCA”

Niewydolnosc krazenia

Jeżeli więc komórka okaże się niezdolna do chemicznej regeneracji, to powstanie w niej wadliwa przemiana materii i zwichnięcie biochemicznych właściwości prowadzące do zmian wstecznych, co daje obraz anatomiczny i kliniczny niewydolności krążenia in sufficientift circulatoria. Niewydolność krążenia powstaje jednak nie tylko z powodu zmian w czynności serca, dołączają się, bowiem do nich jeszcze wpływy z naczyń krwionośnych zmieniających swoją czynność wtedy, kiedy zmienia się czynność serca, i odwrotnie, serce zmienia swoją czynność, jeżeli w naczyniach rozgrywa się sprawa chorobowa i powstają zmiany ciśnienia krwionośnego przepływu krwi. Pochodzi to stąd, że te same mechanizmy warunkują sprawność przystosowania się serca i naczyń do rozmaitych zmian, mechanizmy te zaś są charakteru nerwowo humoralnego i przede wszystkim mają swe źródło w układzie wegetatywnym. Jeżeli wytworzy się patologiczne przystosowanie się serca do zmienionych warunków jego pracy, to pociąga to za sobą patologiczne przystosowanie się naczyń i odwrotnie – patologiczne przystosowanie się naczyń do zmienionych warunków krążenia naczyniowego pociąga za sobą patologiczne przystosowanie się serca. To przystosowanie patologiczne jest wyrazem choroby. Continue reading “Niewydolnosc krazenia”

Powiklania po przoczeniu krwi bywaja rózne

Powikłania po przoczeniu krwi bywają różne. Odczyny mogą zależeć albo od czynników zewnątrzpochodnych, znajdujących się w samej krwi przetaczanej, albo od czynników zależnych od cech wewnętrznych ustroju. Spośród czynników zewnętrznych należy wymienić: niezgodność krwiodawcy z krwią biorcy, zmiany zaszłe we krwi konserwowanej. Przetoczenie krwi niezgodnej pod względem zasadniczej grupy prowadzi do objawów występujących w hemolizie krwinek, którym towarzyszą ucisk w okolicy serca, szum w głowie, ostry ból w okolicy nerek, niepokój i duszność. Tętno staje się częste i słabo wypełnione, ciśnienie krwi spada. Continue reading “Powiklania po przoczeniu krwi bywaja rózne”

Krwinki biale i plytki krwi ulegaja dosc szybko rozpadowi

Krwinki białe i płytki krwi ulegają dość szybko rozpadowi. Krwinki czerwone ulegają najpierw obkurczaniu się, a następnie uwalniają hemoglobinę i ulegają również rozpadowi. W osoczu zachodzą poważne zmiany, a mianowicie zwiększa się zawartość jonów potasu i nieorganicznego fosforu, kwasu mlekowego, narasta powoli zawartość hemoglobiny wskutek hemolizy krwinek, poziom protrombiny ulega powoli obniżaniu się oraz następuje spadek zdolności bakteriobójczych krwi. Mimo to krew konserwowana do 2, a nawet do 3 tygodni ma duże znaczenie lecznicze. W pierwszych 10 dniach w niczym nie odbiega ona od krwi żywej. Continue reading “Krwinki biale i plytki krwi ulegaja dosc szybko rozpadowi”

OSLABIENIE PRACY SERCA

OSŁABIENIE PRACY SERCA Osłabienie pracy serca sprowadza się do zmniejszenia jego objętości wyrzutowej co zależy od rozmaitych przyczyn. Jedną z nich jest niedostateczny dopływ krwi do serca w okresie jego rozkurczu. • Najczęściej widzimy to w przypadkach niedostatecznego wypełnienia naczyń krwionośnych, w zwężeniu ujść przedsionkowo-komorowych, a także przy uciśnięciu serca. W doświadczeniu osłabienie czynności serca tego rodzaju można wywołać upustem krwi. Przy małej stracie krwi ciśnienie tętnicze spada. Continue reading “OSLABIENIE PRACY SERCA”

Serce w warunkach prawidlowych i w spoczynku ustroju pracuje z niepelnym obciazeniem

Serce w warunkach prawidłowych i w spoczynku ustroju pracuje z niepełnym obciążeniem i jego praca w tych warunkach wynosi jedną szóstą część pracy, jaką serce może wykonać przy maksymalnym napięciu włókien mięśniowych. Zdolność serca do zmiany siły swoich skurczów i, dostosowania ich zarówno do ilości napływającej krwi do serca, jak i do wysokości ciśnienia w układzie tętniczym nazywa się zapasową siłą serca. Im większa rozpiętość oddziaływania serca na te czynniki, tym większa jego siła zapasowa, która zależy od stopnia zdolności rozciągania się włókien mięśniowych w okresie rozkurczowym serca. Zapasowa siła serca jest również uzależniona od stanu odżywienia mięśnia sercowego i wpływu nerwów troficznych wzmacniających jego czynność bez przyśpieszenia rytmu nerwów wykrytych przez Pawłowa. Wzmożona praca serca trwająca czas dłuższy przy Jego dobrym odżywianiu prowadzi do przerostu hypertrophia mięśnia sercowego przerost ten może być albo fizjologiczny, albo patologiczny. Continue reading “Serce w warunkach prawidlowych i w spoczynku ustroju pracuje z niepelnym obciazeniem”

Te rozszerzenia jam serca nazywamy rozszerzeniami tonicznymi

Te rozszerzenia jam serca nazywamy rozszerzeniami tonicznymi w związku ze wzmożonym napięciem i większą kurczliwością mięśnia sercowego. Stanowią jednak one pewien próg graniczny, gdyż jeżeli takie rozszerzone serce nadal będziemy obciążali wzmożoną i długotrwałą pracą, to powstanie rozszerzenie jam serca pochodzenia mięśniowego, wywołane osłabieniem skurczów włókien mięśniowych. Rozszerzenie jam serca z osłabienia jego siły mięśniowej prowadzi już do nie wydolności krążenia z objawami duszności, sinicy oraz trwałego przyśpieszenia czynności serca. Patologiczny przerost serca powstaje z różnych przyczyn. Najważniejszą z nich jest zwiększenie pracy serca w związku ze zwiększeniem oporów w układzie tętniczym. Continue reading “Te rozszerzenia jam serca nazywamy rozszerzeniami tonicznymi”

FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU KRAZENIA ZABURZENIA CZYNNOSCI SERCA

FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKŁADU KRĄŻENIA ZABURZENIA CZYNNOŚCI SERCA Pojęcia ogólne Zaburzenie czynne sercowego układu krążenia powstaje pod wpływem rozmaitych przyczyn, a mianowicie: chorób zakaźnych w szerokim pojęciu tego słowa, zatrucia jadami różnego rodzaju zarówno zewnątrzpochodnymi jak i wewnątrzpochodnymi, pod wpływem zaburzeń czynności gruczołów wewnętrznego wydzielania, zaburzeń nerwowych, dużego zmęczenia, przegrzania, wzmożonej pracy przy niedostatecznym odżywianiu, krwotoków i wielu innych, niekiedy nieuchwytnych przyczyn. Niektóre przyczyny wywołujące zaburzenia w krążeniu mogą powodować anatomiczne zmiany budowy serca wskutek umiejscowienia sprawy chorobowej w różnych jego odcinkach, jak wsierdziu, mięśniu sercowym, w zewnętrznych otoczkach serca, węzłach warunkujących jego automatyzm, w drogach przewodzących, a także w naczyniach wieńcowych odżywiających serce. Powstałe zmiany anatomiczne zmniejszają zdolność serca do pracy i prowadzą do niewydolności krążenia o charakterze trwałym i takie schorzenia serca nazywamy organicznymi. Często jednak upośledzenie pracy serca, a w następstwie niewydolność krążenia może powstać wtedy, kiedy zostaną zmienione podstawowe fizjologiczne właściwości serca, a mianowicie jego pobudliwość kurczliwość, napięcie mięśnia i przewodzenie pobudzeń. Te zaburzenia mogą wystąpić bez widocznych zmian anatomicznych, niewydolność zaś krążenia powstała w tych przypadkach ma charakter przejściowy i dlatego ten rodzaj zaburzeń nazywamy Schorzeniami czynnościowymi. Continue reading “FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU KRAZENIA ZABURZENIA CZYNNOSCI SERCA”

ZWIEKSZENIE PRACY SERCA

W przerwach międzyskurczowych następuje sprowadzenie zakłóconego metabolizmu serca i jego biochemicznych czynności do stanu wyrównania. Jasne jest, że w różnego rodzaju zaburzeniach krążenia zmienia się wielkość pracy serca albo w kierunku jej zwiększenia, albo zmniejszenia. Siła skurczu, a zatem i pracy serca, zmienia się również pod wpływem impulsów z układu nerwowego wegetatywnego, przy czym nerw współczulny zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego inotropizm dodatni, nerw zaś błędny zmniejsza ją inotropizm ujemny. ZWIĘKSZENIE PRACY SERCA U podstawy zwiększenia pracy serca leży zwiększenie objętości wyrzutowe j serca i zwiększenie częstości jego skurczów, czyli objętości minutowej. Zwiększenie objętości wyrzutowej serca powstaje dzięki wzmożonemu przypływowi krwi do serca i zwiększeniu jego wypełnienia w okresie rozkurczowym. Continue reading “ZWIEKSZENIE PRACY SERCA”

Jamy sercowe ulegaja wtedy rozszerzeniu

Jamy sercowe ulegają wtedy rozszerzeniu, lecz nie prowadzi to do zwiększenia objętości wyrzutowej jak w rozszerzeniu tonicznym, ale do zmniejszenia się objętości wyrzutowej w związku z osłabieniem kurczliwości włókien mięśniowych. Przy wszelkich sprawach, w których zmniejsza się objętość wyrzutowa serca z osłabieniem kurczliwości włókien mięśniowych, powstaje kompensacyjne przyspieszenie czynności serca zabezpieczające jego objętość minutową. Przyśpieszenie jednak czynności serca odbywa się kosztem skrócenia okresu spoczynkowego mięśnia sercowego, co sprzyja jego szybszemu zmęczeniu i w wyniku daje osłabienie czynności serca. Prócz tego przyśpieszone bicie serca wymaga znacznie większej straty siły mięśnia sercowego niż bicie jego w rytmie normalnym, przy częstym, bowiem biciu serca traci ono więcej energii na pokonanie ciśnienia krwi w tętnicy głównej i na otwarcie zastawek półksiężycowych. Zmniejszenie się objętości wyrzutowej serca w osłabieniu kurczliwości mięśnia sercowego zwykle prowadzi do spadku tętniczego ciśnienia krwi. Continue reading “Jamy sercowe ulegaja wtedy rozszerzeniu”