czynnik Rh

Osoby, których krwinki zostają aglutynowane przez surowicę odpornościową przeciw Rh nazwano Rh dodatnimi, osoby zaś, których krwinki nie ulegają zlepianiu pod wpływem tej surowicy, nazwano Rh ujemnymi. Po przetoczeniu krwi zawierającej czynnik Rh ludziom niemającym w swojej krwi tego czynnika wytwarza się u biorcy swoista aglutynina przeciw Rh, która po następnym przetoczeniu krwi doprowadzi do aglutynacji w ustroju biorcy przetoczonych krwinek zawierających czynnik Rh. Z aglutyniną przeciw-Rh spotykamy się u kobiet ciężarnych, gdzie matka jest Rh-, ojciec zaś Rh-. Biorąc pod uwagę okoliczność, że R h dziedziczy się jako cecha dominująca potomstwo będzie Rh+ w 100% wtedy, gdy ojciec jest homozygotą, to znaczy oboje jego rodzice byli Rh+ lub też tylko w 50 %, gdy ojciec jest heterozygotą, to znaczy jedno ż jego rodziców było Rh+, a drugie Rh-. W ten sposób należy przyjąć, że każdy płód lub co najmniej co drugi będzie Rh+ wtedy, gdy ojcem jego jest osobnik mający czynnik Rh. Continue reading “czynnik Rh”

Powiklania po przoczeniu krwi bywaja rózne

Powikłania po przoczeniu krwi bywają różne. Odczyny mogą zależeć albo od czynników zewnątrzpochodnych, znajdujących się w samej krwi przetaczanej, albo od czynników zależnych od cech wewnętrznych ustroju. Spośród czynników zewnętrznych należy wymienić: niezgodność krwiodawcy z krwią biorcy, zmiany zaszłe we krwi konserwowanej. Przetoczenie krwi niezgodnej pod względem zasadniczej grupy prowadzi do objawów występujących w hemolizie krwinek, którym towarzyszą ucisk w okolicy serca, szum w głowie, ostry ból w okolicy nerek, niepokój i duszność. Tętno staje się częste i słabo wypełnione, ciśnienie krwi spada. Continue reading “Powiklania po przoczeniu krwi bywaja rózne”

Niewydolnosc krazenia

Jeżeli więc komórka okaże się niezdolna do chemicznej regeneracji, to powstanie w niej wadliwa przemiana materii i zwichnięcie biochemicznych właściwości prowadzące do zmian wstecznych, co daje obraz anatomiczny i kliniczny niewydolności krążenia in sufficientift circulatoria. Niewydolność krążenia powstaje jednak nie tylko z powodu zmian w czynności serca, dołączają się, bowiem do nich jeszcze wpływy z naczyń krwionośnych zmieniających swoją czynność wtedy, kiedy zmienia się czynność serca, i odwrotnie, serce zmienia swoją czynność, jeżeli w naczyniach rozgrywa się sprawa chorobowa i powstają zmiany ciśnienia krwionośnego przepływu krwi. Pochodzi to stąd, że te same mechanizmy warunkują sprawność przystosowania się serca i naczyń do rozmaitych zmian, mechanizmy te zaś są charakteru nerwowo humoralnego i przede wszystkim mają swe źródło w układzie wegetatywnym. Jeżeli wytworzy się patologiczne przystosowanie się serca do zmienionych warunków jego pracy, to pociąga to za sobą patologiczne przystosowanie się naczyń i odwrotnie – patologiczne przystosowanie się naczyń do zmienionych warunków krążenia naczyniowego pociąga za sobą patologiczne przystosowanie się serca. To przystosowanie patologiczne jest wyrazem choroby. Continue reading “Niewydolnosc krazenia”

PRACA SERCA

PRACA SERCA Sprawdzianem określenia normalnego lub patologicznego stanu serca jest ustalenie wielkości i sprawności jego pracy. Serce jest narządem stale pracującym i wykonuje pewną pracę, polegającą na wyrzuceniu każdorazowej porcji krwi do tętnic. Praca ta dzieli się na pokonanie ciśnienia w tętnicy głównej i płucnej oraz na nadanie szybkości przepływu krwi przez naczynia. Praca serca jest iloczynem ilości krwi wyrzuconej z komór w okresie jednego skurczu oraz ciśnienia panującego w tętnicy głównej i płucnej, do którego dodajemy pracę potrzebną do nadania szybkości przepływu krwi. Jeżeli więc ciśnienie krwi w tętnicy głównej wynosi około 150 mm słupa Hg, czyli 2,04, metra słupa wody, komora zaś lewa za jednym skurczem wyrzuca około 70 g krwi, czyli 0,07 kg, to wyrzuca komory lewej przy jednym skurczu wynosi 0,1428 kgm. Continue reading “PRACA SERCA”

Hemoglobina

Jeżeli krążenie krwi w płucach zwolni się znacznie w związku z osłabieniem czynności mięśnia sercowego i wystąpi zastój, to powstaje również zmniejszone nasycenie krwi tlenem oraz głód tlenowy w tkankach hypoxia. Hemoglobina, która wtedy nie zostaje dostatecznie nasycona tlenem i zamieniona na eksyhemoglobinę, krąży, jako zredukowana i nadaje niebieskawy odcień skórze i błonom śluzowym, słowem występuje sinica cyanosis. Istnieje jeszcze inny pogląd na powstawanie duszności w chorobach serca. Opiera się on na spostrzeżeniach, że u chorych z niewydolnością krążenia nie zawsze stwierdza się we krwi niedobór tlenu i nadmiar dwutlenku węgla, a mimo to istnieje duszność. Wchodzi w tych przypadkach w grę pobudzenie ośrodka oddechowego na drodze odruchowej z płuc. Continue reading “Hemoglobina”

Terapia zastępująca enzymy w hipofosfatazji zagrażającej życiu AD 6

Jest możliwe, że poprawiona funkcja motoryczna u naszych pacjentów odzwierciedla hydrolizę nieorganicznego pirofosforanu lub jeszcze nierozpoznanego substratu TNSALP39. Chociaż leczenie ENB-0040 znacząco nasilało poziomy fosfatazy alkalicznej w surowicy u naszych pacjentów, nie znaleźliśmy dowodów na to, że prowadziło to do mineralizacji ektopowej. Obawialiśmy się, że wstrzyknięcia podskórne ENB-0040 mogą lokalnie lokować wapń i fosforan, ponieważ szczególnie wysoki poziom fosfatazy alkalicznej byłby obecny przejściowo w pobliżu kolagenu fibrylarnego, 40 ale nie zaobserwowano tego. Pomimo obecności zwapnienia w nerkach ośmiu pacjentów na początku badania, nie zgłoszono nowych przypadków nefrokalcykozy, a nefrokalcynoza ustąpiła u jednego pacjenta. Continue reading “Terapia zastępująca enzymy w hipofosfatazji zagrażającej życiu AD 6”

Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią

Informacje dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia skojarzonego malarii u kobiet w ciąży leczonych artemizyniną są ograniczone, szczególnie wśród kobiet mieszkających w Afryce subsaharyjskiej. Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkową, randomizowaną, otwartą próbę leczenia malarii u kobiet w ciąży w czterech krajach afrykańskich. W sumie 3428 kobiet w ciąży w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, które miały malarię falciparum (przy dowolnej gęstości pasożyta i niezależnie od objawów) były leczone artumierem-lumefantryną, artesunatem amodiachiny, mezokumino-artesunianem lub dihydroartemizinin-piperachiną. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były wyleczone szybkości reakcji polimerazy (PCR) (tj. Wyleczenie pierwotnej infekcji, nowe infekcje podczas obserwacji nie zostały uznane za niepowodzenia leczenia) w 63 dniu i wyniki bezpieczeństwa.
Wyniki
Szybkości utwardzania skorygowane o PCR w analizie na protokole wynosiły 94,8% w grupie artemeter-lumefantryna, 98,5% w grupie artesunatu amodiachiny, 99,2% w grupie dihydroartemisynin-piperachina i 96,8% w grupie artesunatu meflochiny; skorygowane o PCR wskaźniki utwardzania w analizie zamiar-potraktować wyniosły odpowiednio 94,2%, 96,9%, 98,0% i 95,5%. Nie było znaczącej różnicy między grupą amylozyn-artesunat, grupą dihydroartemisinin-piperachiny i grupą meflokina-artesunat. Continue reading “Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią”

Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią ad 9

Podobnie odsetek kobiet z częstością tętna mniejszą niż 60 uderzeń na minutę okazał się wyższy w grupie artesunatu amodiachiny niż w innych grupach, ale różnica ta nie była istotna (P = 0,40). Niedociśnienie lub obniżone ciśnienie rozkurczowe jako działanie niepożądane (tj. Uznane przez lokalnego badacza za istotne klinicznie) występowały częściej w grupie leczonej amylo- chiną (1,5%) niż w innych grupach leczenia (zakres od 0,6 do 0,8%). ). Nie było znaczących różnic w wartościach bezpieczeństwa laboratoryjnego wśród grup leczonych. Wynik ciąży
Było 13 poronień (1 poronienie w grupie artemether-lumefantrine i 4 w każdej z pozostałych trzech grup). Łącznie wystąpiło 78 martwych noworodków, z 16 poronieniami martwymi występującymi w 856 porodach (1,9%) w grupie artemether-lumefantrine, 17 w 815 (2,1%) w grupie artesunatu amodiachiny, 22 w 818 (2,7%) w dihydroartemisinin-piperachine grupa, a 23 w 821 (2,8%) w grupie mezofilów-artesunów. Continue reading “Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią ad 9”

Tenofowir w zapobieganiu transmisji wirusa zapalenia wątroby typu B u matek z dużym obciążeniem wirusem czesc 4

Nadzór nad wadami wrodzonymi przeprowadzono podczas badania klinicznego podczas każdej wizyty, a dalsze badania obrazowe lub inne były wykonywane, o ile były wskazane. Wskaźnik wady wrodzonej reprezentował odsetek niemowląt z defektem spośród wszystkich żywych urodzeń. Drugorzędne wyniki skuteczności to odsetek matek, u których poziom HBV DNA był niższy niż 200 000 IU na mililitr przy porodzie oraz odsetek matek z utratą HBeAg lub HBsAg lub serokonwersją w 28. tygodniu po porodzie. Drugorzędne wyniki dotyczące bezpieczeństwa były niekorzystnym zdarzeniem profil TDF u matek i zdarzenia związane z bezpieczeństwem w diadach matki i dziecka, które obejmowały wszystkie zdarzenia niepożądane i przerwanie leczenia u pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę TDF.
W protokole badań poziom aminotransferazy alaninowej, który był ponad 5 razy wyższy niż poziom wyjściowy lub ponad 10 razy powyżej górnej granicy prawidłowego zakresu, z towarzyszącymi objawami lub bez, uznano za klinicznie istotne zdarzenie niepożądane wymagało częstszego monitorowania. Każde potwierdzone zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej zostało uznane za poważne zdarzenie niepożądane, jeśli wystąpiło w związku ze wzrostem całkowitego stężenia bilirubiny o 2 mg lub więcej na decylitr od wartości wyjściowej, co oznacza wydłużenie czasu protrombinowego o 2 sekundy lub więcej od linii podstawowej, wzrost międzynarodowego współczynnika znormalizowanego o 0,5 lub więcej od wartości wyjściowych, lub zmniejszenie poziomu albuminy o g lub więcej na decylitr od wartości wyjściowej. Continue reading “Tenofowir w zapobieganiu transmisji wirusa zapalenia wątroby typu B u matek z dużym obciążeniem wirusem czesc 4”