CALKOWITA NIEWYDOLNOSC SZPIKU

CAŁKOWITA NIEWYDOLNOŚĆ SZPIKU Całkowita niewydolność szpiku panmyelopathia, panmyelophthisis jest stanem, w którym czynność szpiku jest niedostateczna i w końcu zupełnie ustaje. Całkowita niewydolność szpiku dotyczy wszystkich, jego układów, to jest erytroblastycznego, leukoblastycznego i tromhoblastycenego. Elementy morfotyczne krwi nie wytwarzają się wtedy, a jeżeli wytwarzają się w nieznacznym stopniu, to nie dojrzewają. Badanie szpiku otrzymanego przez nakłucie mostka wykazuje w przypadkach całkowitej jego niewydolności cechy zaniku, czyli aplazji. Liczba normocytów, jak również liczba granulocytów, zwłaszcza zaś megakariocytów się zmniejsza. Continue reading “CALKOWITA NIEWYDOLNOSC SZPIKU”

SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE

SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE Skazy lawotoczne objawowe są tylko objawem zasadniczych spraw patolegicznych, w których czynnik chorobotwórczy, przeważnie znany, uszkadza szpik łącznie z układem megakariocytów. Powstająca wtedy małopłytkowość jest tylko jednym z objawów w całokształcie choroby. W tych skazach liczba płytek krwi może być nawet prawidłowa, lecz czynność ich jest upośledzona przez zasadniczy czynnik etiologiczny. Łatwe pękanie naczyń jest spowodowane zasadniczą sprawą patologiczną, która bezpośrednio uszkadza naczynia włosowate lub działa na nie poprzez układ nerwowy. Patogeneza tych skaz łączy się ściśle z patogenezą zasadniczego cierpienia. Continue reading “SKAZY KRWOTOCZNE OBJAWOWE”

Czynniki M, N, P maja niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi

Do chorób powstałych wskutek niezgodności serologicznej krwi matki i płodu należą erytroblastozy w postaci obrzęku płodu, czyli choroby Schriddego anasarca oetoplacentaris, rodzinnej ciężkiej żółtaczki noworodków, czyli choroby Pfannenstiela icterus amiliaris graws i ciężkiej pierwotnej niedokrwistości noworodków anaemia graws neonatorum primaria . W chorobach tych, zresztą rzadkich, występują duże zaburzenia w układzie krwiotwórczym. Niezgodność serologiczna krwi matki i płodu pod względem czynnika Rh doprowadza często do poronień, zwłaszcza w ciążach następnych. Czynniki M, N, P mają niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi, a przynajmniej wykonywanego po raz pierwszy. Określenie grupy krwi wykonujemy za pomocą surowic wzorcowych wytwarzanych przez Państwowy Zakład Higieny. Continue reading “Czynniki M, N, P maja niewielkie znaczenie dla przetaczania krwi”

czynnik Rh

Osoby, których krwinki zostają aglutynowane przez surowicę odpornościową przeciw Rh nazwano Rh dodatnimi, osoby zaś, których krwinki nie ulegają zlepianiu pod wpływem tej surowicy, nazwano Rh ujemnymi. Po przetoczeniu krwi zawierającej czynnik Rh ludziom niemającym w swojej krwi tego czynnika wytwarza się u biorcy swoista aglutynina przeciw Rh, która po następnym przetoczeniu krwi doprowadzi do aglutynacji w ustroju biorcy przetoczonych krwinek zawierających czynnik Rh. Z aglutyniną przeciw-Rh spotykamy się u kobiet ciężarnych, gdzie matka jest Rh-, ojciec zaś Rh-. Biorąc pod uwagę okoliczność, że R h dziedziczy się jako cecha dominująca potomstwo będzie Rh+ w 100% wtedy, gdy ojciec jest homozygotą, to znaczy oboje jego rodzice byli Rh+ lub też tylko w 50 %, gdy ojciec jest heterozygotą, to znaczy jedno ż jego rodziców było Rh+, a drugie Rh-. W ten sposób należy przyjąć, że każdy płód lub co najmniej co drugi będzie Rh+ wtedy, gdy ojcem jego jest osobnik mający czynnik Rh. Continue reading “czynnik Rh”

Krwinki biale i plytki krwi ulegaja dosc szybko rozpadowi

Krwinki białe i płytki krwi ulegają dość szybko rozpadowi. Krwinki czerwone ulegają najpierw obkurczaniu się, a następnie uwalniają hemoglobinę i ulegają również rozpadowi. W osoczu zachodzą poważne zmiany, a mianowicie zwiększa się zawartość jonów potasu i nieorganicznego fosforu, kwasu mlekowego, narasta powoli zawartość hemoglobiny wskutek hemolizy krwinek, poziom protrombiny ulega powoli obniżaniu się oraz następuje spadek zdolności bakteriobójczych krwi. Mimo to krew konserwowana do 2, a nawet do 3 tygodni ma duże znaczenie lecznicze. W pierwszych 10 dniach w niczym nie odbiega ona od krwi żywej. Continue reading “Krwinki biale i plytki krwi ulegaja dosc szybko rozpadowi”

ZWIEKSZENIE PRACY SERCA

W przerwach międzyskurczowych następuje sprowadzenie zakłóconego metabolizmu serca i jego biochemicznych czynności do stanu wyrównania. Jasne jest, że w różnego rodzaju zaburzeniach krążenia zmienia się wielkość pracy serca albo w kierunku jej zwiększenia, albo zmniejszenia. Siła skurczu, a zatem i pracy serca, zmienia się również pod wpływem impulsów z układu nerwowego wegetatywnego, przy czym nerw współczulny zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego inotropizm dodatni, nerw zaś błędny zmniejsza ją inotropizm ujemny. ZWIĘKSZENIE PRACY SERCA U podstawy zwiększenia pracy serca leży zwiększenie objętości wyrzutowe j serca i zwiększenie częstości jego skurczów, czyli objętości minutowej. Zwiększenie objętości wyrzutowej serca powstaje dzięki wzmożonemu przypływowi krwi do serca i zwiększeniu jego wypełnienia w okresie rozkurczowym. Continue reading “ZWIEKSZENIE PRACY SERCA”

FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU KRAZENIA ZABURZENIA CZYNNOSCI SERCA

FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKŁADU KRĄŻENIA ZABURZENIA CZYNNOŚCI SERCA Pojęcia ogólne Zaburzenie czynne sercowego układu krążenia powstaje pod wpływem rozmaitych przyczyn, a mianowicie: chorób zakaźnych w szerokim pojęciu tego słowa, zatrucia jadami różnego rodzaju zarówno zewnątrzpochodnymi jak i wewnątrzpochodnymi, pod wpływem zaburzeń czynności gruczołów wewnętrznego wydzielania, zaburzeń nerwowych, dużego zmęczenia, przegrzania, wzmożonej pracy przy niedostatecznym odżywianiu, krwotoków i wielu innych, niekiedy nieuchwytnych przyczyn. Niektóre przyczyny wywołujące zaburzenia w krążeniu mogą powodować anatomiczne zmiany budowy serca wskutek umiejscowienia sprawy chorobowej w różnych jego odcinkach, jak wsierdziu, mięśniu sercowym, w zewnętrznych otoczkach serca, węzłach warunkujących jego automatyzm, w drogach przewodzących, a także w naczyniach wieńcowych odżywiających serce. Powstałe zmiany anatomiczne zmniejszają zdolność serca do pracy i prowadzą do niewydolności krążenia o charakterze trwałym i takie schorzenia serca nazywamy organicznymi. Często jednak upośledzenie pracy serca, a w następstwie niewydolność krążenia może powstać wtedy, kiedy zostaną zmienione podstawowe fizjologiczne właściwości serca, a mianowicie jego pobudliwość kurczliwość, napięcie mięśnia i przewodzenie pobudzeń. Te zaburzenia mogą wystąpić bez widocznych zmian anatomicznych, niewydolność zaś krążenia powstała w tych przypadkach ma charakter przejściowy i dlatego ten rodzaj zaburzeń nazywamy Schorzeniami czynnościowymi. Continue reading “FIZIOLOGIA PATOLOGICZNA UKLADU KRAZENIA ZABURZENIA CZYNNOSCI SERCA”

Napady dychawicy sercowej

U chorych na serce duszność powstaje również przy poziomym ułożeniu ciała gdyż w pozycji leżącej ruchy oddechowe są bardziej ograniczone niż w pozycji siedzącej lub stojącej. Dlatego też chorzy tacy czują się znacznie lepiej w pozycji półleżącej. Innym rodzajem duszności jest duszność występująca napadowo, znana pod nazwą dychawicy sercowej asthma cardiale. Napady dychawicy sercowej występują przeważnie w nocy w związku z przewagą czynności nerwu błędnego i chory budzi się z uczuciem lęku zaduszenia się. Między napadami chory czuje się dobrze i nawet nie przypuszcza, że jest chory na serce. Continue reading “Napady dychawicy sercowej”

Profilaktyka antyretrowirusowa w zapobieganiu HIV u heteroseksualnych mężczyzn i kobiet AD 6

Kontynuujemy grupy TDF i TDF-FTC w naszym badaniu, w tym oferując randomizację TDF lub TDF-FTC uczestnikom pierwotnie przypisanym do grupy placebo, aby zebrać dodatkowe informacje na temat względnego bezpieczeństwa, skuteczności i odporności na HIV-1 TDF w porównaniu z TDF-FTC. W naszym badaniu 25% (dwóch z ośmiu) uczestników, którzy mieli ostrą infekcję HIV-1 w momencie rozpoczęcia badania leku, wykazało oporność wirusa (poprzez mutację M184V w jednym i mutację K65R w drugiej). Zainicjowanie profilaktyki przedawkowania lub profilaktyki po ekspozycji u osób z ostrym zakażeniem HIV-1 może wybrać oporność; Potrzebne są strategie poprawy rozpoznawania ostrej infekcji.20,29,30 Oporność była rzadka u partnerów, u których wystąpiła serokonwersja po randomizacji, z których u mniejszości występowały wykrywalne poziomy tenofowiru.
Zachowanie profilaktyki przedwczesnej ekspozycji, ochrony przed zakażeniem HIV-1 i opornością na antyretrowirusy wydaje się być ściśle powiązane. Continue reading “Profilaktyka antyretrowirusowa w zapobieganiu HIV u heteroseksualnych mężczyzn i kobiet AD 6”

Ryzyko związanej z Natalizumab postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią AD 7

Założenie to opierało się na fakcie, że w momencie tej analizy, wszystkie 54 pacjentów z PML, dla których dostępne były próbki, było dodatnich pod względem przeciwciał przeciw wirusowi JC przed rozpoznaniem PML; jednak nie wszyscy pacjenci z PML mieli próbki dostępne do testowania, a test przeciwciał przeciw wirusowi JC ma zdefiniowaną, aczkolwiek niską, analityczną wartość fałszywie ujemną (2,5 do 2,7%) 13,14 Oszacowanie częstości występowania PML wśród pacjenci, którzy byli ujemni pod względem przeciwciał przeciw wirusowi JC, byli ograniczeni przez przyjęcie hipotetycznego przypadku PML u pacjenta, który był ujemny na przeciwciała przeciwko wirusowi JC. Ostatecznie te szacunki zakładały 55% rozpowszechnienie przeciwciał przeciwko wirusowi JC w populacji leczonej natalizumabem ze stwardnieniem rozsianym. Pomimo potencjalnej serokonwersji u pacjentów, którzy są ujemni w kierunku przeciwciał przeciw wirusowi JC i różnic geograficznych w seropowalenności, aktualne dane wskazują, że roczna stopa serokonwersji jest niska (około 2%, co jest podobne do wskaźników z innymi testami), oraz że zmienność geograficzna seroprewalencji przeciwciał anty-JC jest minimalna (Tabela 2) .14,18,22,23 Potrzebne są dalsze dane, aby lepiej scharakteryzować wielkość ryzyka PML u pacjentów pozytywnych i negatywnych dla przeciwciał przeciwko wirusowi JC. Pomimo tych ograniczeń, analiza ta sugeruje, że w przypadku pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy rozważają lub przyjmują terapię natalizumabem, ryzyko PML może być stratyfikowane zgodnie ze stanem dodatnim lub ujemnym w odniesieniu do przeciwciał przeciw wirusowi JC, przed lub bez wcześniejszego stosowania leków immunosupresyjnych oraz czas trwania leczenia natalizumabem. Continue reading “Ryzyko związanej z Natalizumab postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią AD 7”