Wywód chorobowy (Patogeneza)

Wywód chorobowy (Patogeneza) Nie tylko ważną rzeczą jest poznanie etiologii choroby. Zasadnicze bowiem znaczenie posiada także podanie mechanizmów powstawania i rozwoju choroby, co ujmujemy w tzw. patogenezie choroby. Pojęć etiologii i patogenezy nie należy mieszać ze sobą. Poznanie patogenezy procesów patologicznych sprowadza się do l) ustalenia miejsca przenikania i działania czynnika chorobotwórczego jako warunku, od którego zależy pierwotne umiejscowienie procesu patologicznego, – 2) charakteru miejscowego i ogólnego oddziaływania ustroju na działanie bodźca przyczynowego choroby, – 3) następczego rozwijania się objawów patologicznych i związku ich między sobą oraz mechanizmów ich powstawania i 4) dróg którymi szerzy się-proces patologiczny. Continue reading “Wywód chorobowy (Patogeneza)”

czynnik etiologiczny

W genezie procesów patologicznych musimy również prześledzić zmiany jednych objawów drugimi i związek między poszczególnymi objawami. Często bowiem czynnik etiologiczny wywołuje pierwotną zmianę w miejscu działania. Skutkiem tej pierwotnej zmiany będzie dalszy rozwój sprawy chorobowej w innych tkankach i -narządach, a także w układach regulacyjnych – zarówno nerwowych jak i hormonalnych. np. w niewydolnościach serca na tle wad zastawek, przebiegających z obrzękami i stanami biernego przekrwienia, pierwotną sprawą był stan zapalny zastawek serca, który aczkolwiek wygojony, doprowadza zwykle do ciężkich zaburzeń nie tylko w układzie krążenia, lecz także w fizyko- chemicznym stanie całego ustroju z powodu wadliwego ukrwienia, dając pełny obraz kliniczny niewydolności krążenia. Continue reading “czynnik etiologiczny”

dwa dodatkowe aglutynogeny M i N

W Polsce, według Hirszjelda, najczęściej spotyka się grupę A 37,8%, następnie grupę O 32,5%. Trzecie miejsce co do częstości występowania zajmuje grupa B 20,8%, naj rzadziej zaś stwierdza się grupa AB 8,8% . Dalsze badania jednak wykazały, że osobnicze cechy krwi ludzkiej nie mieszczą się całkowicie w wymienionych 4 grupach. Okazało się, że aglutynogen A nie Jest jednorodny, lecz że istnieją jego dwie postacie, a mianowicie podgrupy A, i B. W roku 1927 Landsteiner i Lewne wykryli dwa dodatkowe aglutynogeny M i N, które mogą występować wspólnie albo pojedynczo w krwinkach każdej grupy bez jakiegoś związku z aglutynogenami A i B. Continue reading “dwa dodatkowe aglutynogeny M i N”

Zjawisko aglutynacji

Zjawisko aglutynacji nie wystąpi, gdy biorca ma te same cechy krwi, co dawca. Można jednak również przetoczyć krew mającą cechy odmienne. Krew np. grupy można przelać osobnikowi z grupy A lub B, krwinkom bowiem grupy jako nie posiadającym aglutynogenu zlepianie się nie grozi. Z tego wynika, że krew grupy może być przetoczona osobom tej samej i każdej innej grupy krwi. Continue reading “Zjawisko aglutynacji”

Objetosc wyrzutowa serca

Objętość wyrzutowa serca w tej wadzie jest znacznie mniejsza niż normalnie, gdyż w czasie rozkurczu za mało krwi dostaje się do komory lewej. Praca serca obniża się i jednocześnie powstaje upośledzenie odżywiania mięśnia sercowego w związku z niedostatecznym dopływem krwi do naczyń wieńcowych. Duże osłabienie czynności serca stwierdza się również wtedy, kiedy w odcinku lędźwiowym nagromadza się płyn. Płyn w worku osierdziowym uciska na serce i utrudnia jego rozkurcz, wskutek czego nie wypełnia się ono dostatecznie krwią. Niedostateczne wypełnienie serca wywołuje zmniejszenie się objętości wyrzutowej, spadek ciśnienia w układzie tętniczym i ogólne zaburzenia krążenia krwi. Continue reading “Objetosc wyrzutowa serca”

Jamy sercowe ulegaja wtedy rozszerzeniu

Jamy sercowe ulegają wtedy rozszerzeniu, lecz nie prowadzi to do zwiększenia objętości wyrzutowej jak w rozszerzeniu tonicznym, ale do zmniejszenia się objętości wyrzutowej w związku z osłabieniem kurczliwości włókien mięśniowych. Przy wszelkich sprawach, w których zmniejsza się objętość wyrzutowa serca z osłabieniem kurczliwości włókien mięśniowych, powstaje kompensacyjne przyspieszenie czynności serca zabezpieczające jego objętość minutową. Przyśpieszenie jednak czynności serca odbywa się kosztem skrócenia okresu spoczynkowego mięśnia sercowego, co sprzyja jego szybszemu zmęczeniu i w wyniku daje osłabienie czynności serca. Prócz tego przyśpieszone bicie serca wymaga znacznie większej straty siły mięśnia sercowego niż bicie jego w rytmie normalnym, przy częstym, bowiem biciu serca traci ono więcej energii na pokonanie ciśnienia krwi w tętnicy głównej i na otwarcie zastawek półksiężycowych. Zmniejszenie się objętości wyrzutowej serca w osłabieniu kurczliwości mięśnia sercowego zwykle prowadzi do spadku tętniczego ciśnienia krwi. Continue reading “Jamy sercowe ulegaja wtedy rozszerzeniu”

The Whole Ball Game – Pokonanie niewidomych punktów w reformie opieki zdrowotnej AD 4

Takie reformy podkreślają zmieniające się zachowanie lekarzy w celu wyeliminowania niepotrzebnej opieki, podkreślając przy tym rolę pacjentów w określaniu, jaka opieka jest dla nich najlepsza. Biorąc pod uwagę oczekiwania dotyczące lepszej opieki po niższych kosztach motywujących takie zmiany, brak wspólnej definicji wartości jest potencjalnie destrukcyjny. Jeśli możemy jednocześnie poprawić jakość i obniżyć koszty, najpierw trzeba spojrzeć na cały obraz – a potem na gotowość uwierzenia w to, co widzimy. Finansowanie i ujawnianie informacji
Formularze ujawnień dostarczone przez autora są dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem. Continue reading “The Whole Ball Game – Pokonanie niewidomych punktów w reformie opieki zdrowotnej AD 4”

Zimna pokrzywka, niedobór odporności i autoimmunizacja związana z delecjami PLCG2 AD 6

Chociaż CVID był obecny tylko w trzech przedmiotach w naszym badaniu, istnieje znaczne fenotypowe pokrywanie się PLAID i CVID. Oprócz niedoboru przeciwciał i autoimmunizacji, wspólnymi cechami tych dwóch zaburzeń są: ziarniniakowatość, 12 zmniejszonych klasowo komó- rek B pamięci klasy, 17 upośledzonych przepływów wapniowych komórek B, 34 i mała liczba naturalnych komórek zabójczych.35 Podobnie jak PLAID, CVID jest związane z mutacjami, które wpływają na białka zaangażowane w aktywację komórek B.36-40 Biorąc pod uwagę nakładanie się szlaków i fenotypów między tymi dwoma chorobami, wydaje się prawdopodobne, że zrozumienie PLAID zapewni mechanistyczny wgląd w patogenezę CVID i objawów związanych z CVID . Delecje, które odkryliśmy w tych trzech rodzinach, występują w regionie PLCG2, który jest bogaty w powtarzalne elementy, które ułatwiają nieprawidłowe reakcje rekombinacji. Rzeczywiście, pięć z sześciu punktów przerwania delecji wystąpiło w obrębie powtarzalnych elementów, co sugeruje, że sporadyczne przypadki PLAID mogą być spowodowane przez podobne de novo lub nawet mutacje somatyczne w PLCG2. Continue reading “Zimna pokrzywka, niedobór odporności i autoimmunizacja związana z delecjami PLCG2 AD 6”

Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią

Informacje dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia skojarzonego malarii u kobiet w ciąży leczonych artemizyniną są ograniczone, szczególnie wśród kobiet mieszkających w Afryce subsaharyjskiej. Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkową, randomizowaną, otwartą próbę leczenia malarii u kobiet w ciąży w czterech krajach afrykańskich. W sumie 3428 kobiet w ciąży w drugim lub trzecim trymestrze ciąży, które miały malarię falciparum (przy dowolnej gęstości pasożyta i niezależnie od objawów) były leczone artumierem-lumefantryną, artesunatem amodiachiny, mezokumino-artesunianem lub dihydroartemizinin-piperachiną. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były wyleczone szybkości reakcji polimerazy (PCR) (tj. Wyleczenie pierwotnej infekcji, nowe infekcje podczas obserwacji nie zostały uznane za niepowodzenia leczenia) w 63 dniu i wyniki bezpieczeństwa.
Wyniki
Szybkości utwardzania skorygowane o PCR w analizie na protokole wynosiły 94,8% w grupie artemeter-lumefantryna, 98,5% w grupie artesunatu amodiachiny, 99,2% w grupie dihydroartemisynin-piperachina i 96,8% w grupie artesunatu meflochiny; skorygowane o PCR wskaźniki utwardzania w analizie zamiar-potraktować wyniosły odpowiednio 94,2%, 96,9%, 98,0% i 95,5%. Nie było znaczącej różnicy między grupą amylozyn-artesunat, grupą dihydroartemisinin-piperachiny i grupą meflokina-artesunat. Continue reading “Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią”

Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią ad 8

Było 10 ciężkich zdarzeń niepożądanych, które badacz strony ocenił jako prawdopodobnie związane z badanym lekiem, w tym 5 z grupą artesunatu amodiachiny (niedokrwistość u 2 kobiet, ból w górnej części brzucha w i złe samopoczucie w 2), 4 w grupa meflokina-artesunat (bóle brzucha u 1, wymioty u 2 i złe samopoczucie w 1) i w grupie dihydroartemisinin-piperachina (możliwa niepożądana reakcja na lek z bólem głowy i ogólnym osłabieniem 2 dni po zakończeniu leczenia; odzyskane całkowicie). Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych wśród leczonych grup. Tabela 3. Tabela 3. Wyniki bezpieczeństwa. Kobiety, które otrzymywały meflochinę-artesunat, a osoby leczone artesunatem amodachinowym miały znacznie wyższą częstość występowania jakichkolwiek zdarzeń niepożądanych (84,9% [722 z 850 kobiet] i 79,0% [665 z 842], odpowiednio ) niż w grupie arterher-lumefantrine (72,8%, 641 z 881) oraz w grupie dihydroartemisinin-piperachina (70,4%, 602 z 855) (P <0,001 dla porównania pomiędzy czterema grupami) (Tabela 3) . Zdarzenia niepożądane, które były związane z leczeniem, jak ustalili badacze, występowały istotnie częściej w grupie meflochinozynowej (50,6% kobiet, 430 z 850 kobiet) i grupie artesunatu amodiachina (w 48,5%; 842) niż w grupie dihydroartemisinin-piperachiny (w 20,6%, 176 z 855) i artemeterowej grupie lumefantryny (w 11,5%, 101 z 881) (P <0,001 dla porównania między czterema grupami). Continue reading “Cztery terapie oparte na artemizynie u afrykańskich kobiet w ciąży z malarią ad 8”